Hallo wereld!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

2009 1016-17 PP Voerendaal – Schin op Geul

Pelgrimspad Voerendaal – Schin op Geul

Vrijdag 16 en zaterdag 17 oktober 2009

 

Vrijdagmiddag 13.20 uur. Station Ede.

Een rare tijd voor een wandelweekend, maar het was wringen in allerlei bochten om het wandelvirus weer eens te kunnen voeren. Dus…. Op een vrijdagmiddag weg.

En hoera, complimentje aan de ns, alle treinen reden op tijd die wij moesten hebben tenminste. Dus waren we om half 5 in Voerendaal. Even zoeken naar het begin van de route.

Het was tenslotte meer dan een half jaar geleden dat we daar waren, en intussen zoveel gebeurt, dat onze stratenkennis van Voerendaal nu niet bepaald erg paraat meer was.

 

Toch hadden we al snel de juiste weg te pakken en konden we de stickers en geverfde markeringen weer volgen. Wat een heerlijk gevoel onze hobby weer ruim baan te kunnen geven. Super gewoon. Het landschap en de mooie vergezichten zorgden er direct voor dat we helemaal in een uitgelaten stemming begonnen te komen. Een beetje en vakantiegevoel.

 

We waren wel heel erg blij toch maar niet voor de vrijdagavond variant te hebben gekozen want er zat een stuk door de weilanden in dat we in het aarde donker beslist niet goed hadden kunnen lopen. Het had wel lachen gieren brullen geweest waarschijnlijk, maar toch lichtelijk onverantwoord. Daglicht…..veilig en vertrouwd. Na een klein uurtje lopen kwamen we aan bij ons overnachtingadres.

We kregen een mooie kamer toegewezen en werden getrakteerd op thee en eigen gemaakte wijn. Daarna zijn we heerlijk uit eten geweest in het plaatselijke restaurant annex feestzaal. Door de grote hoge zaal zag het er niet echt uit als een restaurant maar het eten smaakte prima en daar gaat het tenslotte om.

 

We bleven natuurlijk weer eens veel te lang zitten. De keuken was allang gesloten. Maar ze zaten ons niet weg te kijken dat was keurig netjes. Na de koffie en de thee zijn we toen maar naar ons logeeradres gelopen en naar onze kamer gegaan. Deze mensen hadden er duidelijk geen behoefte aan een gezellig gesprekje te beginnen. Geeft niks, wij waren allebei behoorlijk moe. Zijn het bed ingedoken en hebben nog een tijdje liggen kletsen. En daarna heerlijk in slaap gezakt. Het was er superstil in huis. Je hoorde er zo goed als niets op de slaapkamer en het was stikdonker door het rolluik voor de ramen.

Dus……slapen tot de volgende ochtend. Als marmotten…….

 

Zaterdag 17 oktober,

 

Maar dan loopt toch rond 6 uur mijn biologische wekker af……die heb ik tot 6.40 uur nog in toom weten te houden want dat was de tijd dat we afgesproken hadden op te staan.

Douchen en aankleden en stipt om half 8 zaten we aan een voortreffelijk ontbijt.

 

Om 8.05 uur gingen we geheel volgens planning op pad. De straten waren nat want het had net ervoor nog geregend. Maar op het moment dat wij vertrokken was het droog en de zon deed hevig zijn best wakker te worden. Een hele mooi zonsopgang viel ons ten deel.

Het plaatsnaambord Ubachsberg was op een mooie manier uitgestanst in een staalplaat. Door de opkomende zon erachter was dit prachtig om te zien.

 

Als snel liepen we Ubachsberg uit en gingen we in een grote omtrekkende beweging om het dorp heen. Wat een geweldig stukje Nederland, eigenlijk een heel on-Nederlands stukje. Zo mooi heuvelachtig. Een vakantie paradijs lijkt het.

De route van het Pelgrimspad bracht ons al heel snel via allerlei zeer smalle paadjes, en weilanden op de allermooiste plekjes. De kerk van Ubachsberg hebben we vanuit alle posities kunnen bekijken. Zodra die uit beeld was kwam er wel weer een volgende kerk of molen op ons netvlies. Er viel de hele tocht zoveel te kijken en te genieten. Niet voor niets dat in die omgeving een route loopt die de ‘Achteromkijkroute’ heet. Want ook wij stonden regelmatig stil om ademloos de omgeving in ons op te nemen.

 

Natuurlijk waren we vandaag niet de enige die op pad waren. Ook een hele grote groep mountain bikers kon het deel van het Pelgrimspad waar wij liepen wel waarderen. Nou ja, bijna allemaal dan, één was er giga onderuit gegaan en zat jammerend aan de kant van de weg. Kapotte wielerbroek en heel veel au. Zijn maten waren bij hem dus wij zijn mooi doorgelopen. We hebben wel even de aanstormende mountain bikers gewaarschuwd dat er eentje op het pad lag een stukje verderop want een kluwen gevallen rijders is ook zo’n slordig geheel.

 

Het was vandaag een dag van heel veel klimmen en dalen en van de hekjes. Mega veel ronddraaihekjes zijn we gepasseerd. Sommige stonden werkelijk in de middle-of-niks en hadden totaal geen functie meer.  Grappig om te zien. Anderen deden het nog wel en daar moesten we dan ook daadwerkelijk doorheen lopen. Volgens de beschrijving in ons boekje moesten we zelfs een handvol hekjes passeren. Aparte omschrijving vond ik dat. Dat was allemaal prima te doen, er zat maar 1 doorgang in die wel heel erg smal was. Dat was even voorzichtig passeren wilde je niet met je jas of tas in het prikkeldraad hangen. Dat was duidelijk en doorgang voor niet al te dikke mensen. Voor ons appeltje-eitje….haha…

 

Het weer heeft weer vreselijk goed zijn best gedaan voor ons. Ik zei gisteren al bij het weglopen van het station in Voerendaal. Ik vrees dat ik vreselijk ga balen dat ik mijn winterjas aan heb getrokken. En dat is uiteindelijk ja en nee geworden. Gisteravond terug van het restaurant was het beslist niet warm meer en was ie heel prettig maar vandaag was het zo warm dat ik hem op mijn tas gebonden heb en een hele poos in mijn bloes heb rond kunnen stappen. Geweldig en dat op 17 oktober!

Tot vlak voor Schin op Geul want toen kwam er een lucht aan zetten die ons niet het allerbeste deed vermoeden. Gelukkig op tijd de jas aan en voor de ergste nattigheid een schuilplekje gevonden onder de luifel van een restaurant.

Toen de ergste regen naar een paar minuten over was zijn we naar het station gelopen want Schin op Geul was het einde van onze wandeltocht vandaag. Bij het station aangekomen konden we direct in de trein springen. Wat een timing. Zo waren we om half 4 al terug in Ede. Ook vandaag deed de ns weer goed zijn best en klopte alle aansluitingen. Super.

 

We kunnen terug kijken op een prachtig mooi stukje Nederland, een heerlijke wandeling die het wandelvirus weer helemaal wakker gemaakt heeft. Op naar 21 en 22 november…….

Schin op Geul….Visé. En dat betekent dan dat we in dat weekend het Pelgrimspad voltooien.

Hopelijk gaat het lukken. De datum is nog niet helemaal 100% zeker er moet nog een overnachting geregeld worden en de agenda’s sluitend zien te krijgen.

We zijn vol goede moed…..op naar de volgende etappes dus. Maar…..eerst genieten van wat we hebben gehad, gezien, en meegemaakt. Het was echt geweldig.

 

Groetjes Anita

 

 

 

 

 

Geplaatst in Wandelen | Een reactie plaatsen

2009 0811 De Goudse Hout wandelroute

2009 Gouda Goverwelle 11 augustus.

 

De Goudse Hout Route.

 

Vandaag een mooie wandeling gemaakt door de Goudse Hout en langs de Reeuwijkse Plassen. Even een middagje natuur snuiven. Heerlijk.

Volgens het boekje met de wandelroutes konden we bij station Goverwelle de auto parkeren. Dus zo gezegd zo gedaan. Vandaar de aanlooproute genomen naar het echte werk van de Goudse Hout route.

 

Eenmaal weg van de drukte liepen we op de Achterwillens. Hier zouden heel wat fietskilometertjes van mij moeten liggen uit mijn schooltijd maar om heel eerlijk te zijn herkende ik er helemaal niets van. Op de één of andere manier blok je toch zoiets uit je geheugen of zo. Geen idee hoe dat werkt maar er kwam geen greintje herkenning boven in ieder geval.

 

Het was er prachtig mooi lopen. Via het natuurgebied staken we over naar Reeuwijk. Het was makkelijk lopen want de route was aangegeven met bordjes…..dachten we. Tot we bij een kruispunt kwamen waar helemaal niets stond en zo liepen we lekker op de automatische piloot gewoon rechtdoor, om er een dikke kilometer verder achter te komen dat dat nou toch niet helemaal goed was. Oeps…..wat nu? We hadden 3 versies. Vandaar de route weer oppakken en terug lopen naar de auto. Omkeren en teruglopen tot waar we de fout in gingen. Of vanaf het punt waar we stonden de route tegen gesteld lopen en dan straks het laatste stukje een alternatief zoeken.

 

We kozen voor het avontuur en gingen tegengesteld lopen. Het voordeel was  nu wel dat we nog een keer langs het restaurant kwamen en ik zei al direct; Maar dan kunnen jullie mij straks mooi de pot op  want dan strijk ik neer op het terras. Ik heb wel vakantie tenslotte! O zo….

Dus na heerlijk langs het water gelopen te hebben zijn we dan op het welverdiende terras neergestreken. IIsthee, appeltaart, Muntthee en citroentaart en voor pa een sorbet verder konden we onze route weer vervolgen. Vanaf hier moesten we onze creativiteit aanspreken, maar dat was daar niet zo heel moeilijk dus bijna als vanzelf vonden we weer de bordjes van de route en zo liepen we in een mum van tijd terug naar het station.

 

Al met al een zeer geslaagde route, een prima restaurant, beetje duur dat wel, en heel mooi weer. Kortom een geslaagde dag.

 

Geplaatst in Wandelen | Een reactie plaatsen

2009 Bisdomreis Lourdes 2 mei – dag 8 –

Bisdomreis naar Lourdes 25 april – 2 mei 2009.

Dag 8, 2 mei.

 

Vannacht redelijk goed geslapen. In ieder geval beter dan op de heenweg in de trein. Het lijkt alsof je het eerst moet leren! Tijdens de stops wordt je dan ineens wakker omdat je dan stilligt in plaats van te schudden…..best grappig.

 

Ik het van 3 tot kwart voor 4 heerlijk op de gang uit het raam staan kijken naar het voorbijvliegende landschap en de stations. Er komen er toch nog heel wat aan je voorbij als je zo een poosje staat te kijken. Daarna ben ik toch maar weer mijn bed in gegaan. Tot een uurtje of 6 toen was het echt over en uit met het slapen. We stonden in Jeumont voor, alweer, een stop. Er was redelijk wat bedrijvigheid rondom de trein. Machinisten die werden afgewisseld en zo. Schoonmakers die op de perrons bezig waren. Nou dan is het met het slapen van mij toch echt gedaan hoor.

 

Het begon ook al weer licht te worden dus heb ik mijn positie maar weer ingenomen in het restauratie rijtuig. Dezelfde mensen als vorige week zaten er, best grappig, alle vroege vogels bij elkaar. Ook leuk dat je dan om even over 6 lang zal ze leven aan het zingen bent. Er was een mevrouw in dat gezelschap die 80 werd. Nou daar mag best voor gezongen worden natuurlijk. Bijzondere verjaardag zo in de trein lijkt mij.

 

De zon gaat ook al flink zijn best doen. Heerlijk zeg na die vele regen van de afgelopen week.

Lekker om hier zo even te zitten. Mijn hoofd voelt een stuk beter aan. Lang niet zoveel ruis meer op de lijn zeg maar. Ik hoop dit super gevoel nog heel lang te kunnen vast houden…..

 

Om half 8 werd het ochtend gebed gebeden en daarna kregen we ons ontbijt. We hebben wel mooi eerst onze coupé weer in ‘dag’ stand verheven want het geknoei tussen die bedden dat schiet niet op. Toen we de hele boel weer netjes hadden kwamen de ontbijtpakketjes voorbij.

Het was niet echt veel. Ik was blij dat ik ook nog wat mueslierepen en sultana’s bij me had. De hele week heb ik ze niet nodig gehad maar nu gingen ze er toch best wel in.

Na het ontbijt hebben we met een heel stel op de gang staan kijken naar het bekender wordende landschap. Bij Luik lukte het me zelfs nog aan Tine de kerk, waar we geschuild hebben voor de regen, en de straat aan te wijzen waar wij met onze wandeling in België hebben overnacht. Echt gaaf. Op de heenweg had ik het al gezien maar was ik te laat om te reageren dus ik dacht dat moet op de terug weg beter, en het is gelukt.

 

Nog even schrijven daarna en even voorbij Roermond heb ik mijn schrift dichtgeklapt en gezegd. ‘KLAAR’!

Zo voelde het ook. Ik was klaar om naar huis te gaan. Nog een paar stations en dan zijn we weer in Ede. Dan gaat het leven van alle dag weer zijn gang.

En wie weet….wat de toekomst allemaal nog brengen zal.

 

Deze week Lourdes heeft me heel erg aan het denken gezet. En ondanks dat ik heel veel met mezelf bezig geweest ben. Heb ik natuurlijk niet met de ogen en oren dicht gelopen. Ik heb diepe bewondering voor de organisatie die VNB heet. Mijn vrijwilligershart klopt. Dus wie weet ga ik mij ooit voor hen nog eens nuttig maken. Kevelaer is tenslotte over en uit…wat dat betreft. Dat is mooi geweest. Misschien is Lourdes wel een volgende stap voor mij. Ik sluit het niet uit……

 

In Utrecht hebben we uitgebreid afscheid genomen van onze reis / hotelleider Henk.

Een geweldige man. Wat een organisator. Super gewoon.

Ik hoop stiekem dat als we over 3 jaar naar Lourdes gaan hij weer onze reisleider mag zijn. Maar ja dat weet je natuurlijk maar nooit.

 

Na Utrecht was er nog het kleine ritje naar Ede. Daar stonden redelijk wat thuisblijvers op ons te wachten. Thuisgekomen natuurlijk de verhalen verteld en de foto’s bekeken.

En toch voelt het nog heel raar……je moet echt bijkomen. Ont – Lourdesen zeg maar….

Ben benieuwd hoe lang dat gaat duren…..

 

 

 

Geplaatst in Reizen | Een reactie plaatsen

2009 Bisdomreis Lourdes 1 mei – dag 7 –

Bisdomreis naar Lourdes 25 april – 2 mei 2009.

Dag 7, 1 mei.

 

6.30 uur een nieuwe dag is weer aangebroken. Onze laatste dag in Lourdes. Een raar gevoel.

De week is omgevlogen. Vandaag gaan we weer naar huis. En wat een geluk dat we dat met de trein kunnen doen. Na alles wat deze week binnen in mij heeft huisgehouden heb ik die treinreis hard nodig om –in-de-terug-naar-normaal-stand- te komen.

Komt daar nog bovenop het vreselijke nieuws uit Apeldoorn, wat een ellende zeg. Koninginnedag zal nooit meer zo worden als voorheen.

 

Na het ontbijt en het verzamelen van de bagage zijn we vertrokken naar de citté St. Pierre. Het onderkomen voor de allerarmsten waarvan Bernadette gezegd heeft dat dit er moest komen.

De regen is inmiddels een heel stuk minder geworden en Trudi en ik besluiten lopen naar boven te gaan. Het schijnt een kwartiertje lopen te zijn. Henry ten Have (onze priester uit Ede) en de twee priesterstudenten van het Ariësconvict in Utrecht liepen met ons mee.

 

Boven aangekomen hebben we even gewacht op de bus met de andere deelnemers.

Er was met het computersysteem daar van alles mis dus de afspraken die gemaakt waren met betrekking tot een mis en een rondleiding waren niet goed doorgekomen.

Maar onze Henk staat kundig zijn mannetje en weet toch een prachtige ochtend voor ons te verzorgen. Het heeft hem volgens mij heel wat hoofdbrekens gekost.

 

Als eerste gingen we naar een verblijf waar de allerarmste pelgrims een kamer kunnen krijgen om te overnachten. Een soort bed en breakfast zeg maar. Echt heel eenvoudig maar toch van alle gemakken voorzien. Voordat we daar waren moest Joke in haar rolstoel door 3 mensen naar boven geduwd worden zo steil was het daar. 2 man met touwen aan de voorkant van de rolstoel en Tine erachter. Ik zou niet graag haar plaats ingenomen hebben. Het zag er erg spectaculair uit.

 

We zijn hierna naar de schaapskooi gegaan. Een replica van de schaapskooi van Bernadette.

Tegenwoordig is het in gebruik als een kleine kapel. Echt heel knus. Henry heeft hier nog een mooi gebed uitgesproken. Het was een heel intiem moment. Zo met onze ‘eigen’ groep in die halfduistere schaapskooi.

 

Daarna was het eindelijk tijd voor de ‘groene kathedraal’ het doel van onze komst. Hier heeft Trudi één jaar na de dood van Hans zijn albe en stola overgedragen aan een priester die in de missie zou gaan werken. Ze wilde deze week zo graag even terug naar die plek. Jammer dat het zo regende. Het was er echt geweldig. Het zou zo leuk zijn geweest als we hier nu de mis hadden kunnen doen. Maar ja buiten in de regen is niet echt een succes.

 

Uiteindelijk hebben we de mis mogen houden in een kleine kapel in één van de gebouwen. Henry ging hierin voor. Trudi deed de 1e lezing. Het was een mooie viering waar iedereen weer zeer van onder de indruk was. Een waardige afsluiting van een prachtige week.

 

Na de mis was het al weer tijd om naar het hotel te gaan. Als een speer ging ik er weer vandoor om beneden te komen. Maar mooi dat Henry daar, net als op de heenweg, een stokje voor stak. Gezellig kletsend zijn we zo weer bij het hotel aangekomen.

 

Hierna gingen we weer over tot de orde van de dag. Eten, evalueren, en natuurlijk onze kaars aanbieden bij de grot. We eindigden zoals we begonnen zijn, met een rondgang door de grot. De cirkel was rond……Nog een laatste blik op Maria en het was tijd om te gaan.

 

Nog heel even hebben Trudi en ik was rondgeslenterd door de wat rustiger straten van Lourdes. Alle drukte werd ons even iets te veel. Mooi op tijd waren we terug in het hotel. Nog even een sanitaire stop en we waren klaar om te gaan.

De bus was er om 15.45 uur. Alle bagage ingeladen en weg konden we. Om 16.00 uur waren we bij de trein. En daar begon het grote wachten. Tot 17.45 uur moesten we wachten tot we echt zouden gaan. Tja, voor alles weer in zo’n trein geladen is! Alle bagage, zieken, eten, enz enz. Daar gaat wel even wat tijd inzitten hoor.

 

Met Tine ben ik nog naar wat plekjes gelopen die voor haar in het verleden belangrijk zijn geweest. Ze is al zo vaak in Lourdes geweest, en ook de weg naar Bartres heeft ze me gewezen. Jammer genoeg hebben we geen tijd gehad deze week om daar naar toe te gaan. Het schijnt een mooie wandeling te zijn. Nou ja wie weet de volgende keer…..

Want ik dacht vorige week nog. Ik ga 1x naar Lourdes, dan is mijn nieuwsgierigheid gestild en kan ik het vizier weer op iets anders gaan richten. Maar de werkelijkheid is echt anders.

Er is zoveel gebeurt met me deze week……ik wil hier beslist nog een keer terug.

Lourdes is te groot om in 1 week te kunnen bekijken en te beleven.

 

Om 17.45 uur vertrok dan echt de trein uit Lourdes. We zijn allemaal wat stil. Ieder zit een beetje in gedachten verzonken. Dat geeft mij mooi de gelegenheid mijn reisverslag bij te werken want vanaf woensdag ochtend loop ik al achter.

Het schrijven is niet makkelijk want het lijkt alsof ik het allemaal nog een keer beleef en moet dan ook regelmatig even diep ademhalen en vechten tegen mijn tranen.

Het klinkt gek maar het geeft wel een soort van rust.

Het is gelopen zoals het gelopen is in Lourdes en hoe het nu verder gaat dat zullen we wel zien.

 

Na het avondgebed wat we gezamenlijk in de trein hebben gebeden zijn we vrij snel onze bedden in orde gaan maken en lekker gaan slapen. Het ging al een stuk beter dan de heenreis. Ik was lekker snel vertrokken.

 

 

Geplaatst in Reizen | Een reactie plaatsen

2009 Bisdomreis Lourdes 30 april – dag 6 –

Bisdomreis naar Lourdes 25 april – 2 mei 2009.

Dag 6, 30 april.

 

6.30 uur wakker! Een feestdag vandaag. De koningin is jarig. Maar nog veel belangrijker, het kleine prinsesje van Trudi is ook jarig. Jasmijn wordt 4 jaar. Haar 1e verjaardag in Nederland.

Ik ben de dag dus begonnen met Trudi te feliciteren.

 

Vandaag gaan we er een hele gezellige dag van maken. De excursiedag!

Wij hebben gekozen voor de dagtocht naar de Col du Soulor en de Pont d’Espagne.

Het ontbijt werd wat vroeger geserveerd want om half 8 al moesten we vertrekken naar de opstelplaats van de bussen. Om 8 uur zouden deze vertrekken.

 

Er waren een stuk of 6 hotels vertegenwoordigd in onze bus. De eerste stop was op de Col du Soulor. Ik zat voorin de bus en wist niet hoe snel ik eruit moest komen. Ik had namelijk al een mooi klein paadje gespot de bergen in. Dus……miep miep en weg was ik. Ik had er even behoefte aan helemaal alleen te zijn. Het was daar zo verschrikkelijk mooi. Adembenemend gewoon. Ik ben zo ver gelopen dat ik de bus en mijn medereizigers niet meer zag en hoorde.

Het was daar zó stil. Je hoorde alleen de vogeltjes fluiten. Wat heerlijk…..alleen met je eigen gedachten. Wat een geweldig moment. De ene kant van de bergen lag nog vol sneeuw en de andere kant was al helemaal groen. De winter en de lente gevangen in één blik.

Ik voelde me daar zo super…….

We kregen tot half 10 de tijd, amper een half uurtje. Jammer want ik had er nog veel langer van willen en kunnen genieten. Gelukkig heb ik de foto’s….

 

Vanwege de afgesloten pas moesten we weer via dezelfde weg terug rijden. Nu konden we aan de andere kant van het uitzicht genieten dus zo heel erg was het helemaal niet.

Van de Col du Soulor reden we naar het Lac D’Estaing. Ook daar was het prachtig. Ik ben er hier weer als een speer vandoor gegaan. Misschien niet zo leuk voor de groep maar het was mijn dag dus ik vond dat ik dat best kon doen. Na alle drukte en emoties in Lourdes kon ik niet veel anders. De weerspiegeling van de bergen in het water was zo mooi. Jammer dat de batterij van mijn fototoestel het begint te begeven. Ik kan niet echt veel foto’s meer maken vandaag. Zonde hoor.

 

Ook hier was maar weinig tijd om echt lang te blijven. Van hier gingen we op weg naar St. Sauvin. Hier zou ik eindelijk een gele pijl moeten kunnen vinden naar Santiago. Maar hoe ik ook gezocht heb ik heb hem helaas niet gevonden. Het was wel een schitterend plaatsje. Iedereen dook op het terrasje neer maar daar heb ik dan toch echt de rust niet voor. Dus ging ik gewoon zelf weer aan de wandel. Ik heb redelijk wat gaten en hoeken van dit plaatsje kunnen bekijken. Echt zo’n vakantie dorpje. Kerk in het midden en een klein dorpswinkeltje annex restaurantje in de buurt. Prachtig mooi. Als dit de indruk is die ik moet krijgen van het wandelen naar Santiago de Compostela dan wil ik nu vertrekken. Heerlijk lijkt me dat.

Ik voel me hier zo super. Absoluut geen last van mijn ademhaling. Ik heb het gevoel de hele wereld aan te kunnen. Ik heb een tas vol wandelspullen bij me. Dus wat let me……Tja, de plicht in Nederland helaas. Gaston (postcodeloterij) kom toch eens langs met een vette cheque joh. Dan weet ik het wel……

 

De volgende stop was in Chaufrettes waar we volgens Henk onze meegebrachte lunch konden gebruiken op een terrasje. Fout voorstel riep ik direct. Trudi, ik weet niet wat jij doet, maar ik eet mijn brood nu in de bus op en ga daar aan de wandel want in een uur kun je best een leuke wandeling maken lijkt mij.

En dat was zeker zo. We zijn samen naar boven gelopen naar, wat we dachten, het begin van de waterval. Het was er weer zo ontzettend mooi. Het geweld van het vallende water. Wat een kracht! Wat een herrie. Het pad erlangs was eerst een mooi verhard bospad omhoog, later werd het stenig. Trudi is als een volleerde berggeit achter mij aangelopen. Ik had bedacht dat als we nu 25 minuten omhoog zouden gaan dan zouden we met 15 minuten weer beneden kunnen zijn. Die planning kwam aardig goed uit. Naar boven dat ging prima. Ik had mijn stokken niet mee want ik dacht dat ik die deze dag echt niet nodig zou hebben. Maar ja als ze mij een uur de tijd geven tja…..dan ben ik echt foetsie hoor. Op een terrasje zitten kan ik in Nederland ook. Ik wil genieten van de onbekende natuur.

 

Als een klein wonder vonden we boven op de berg beiden een mooie tak die als steunpilaar kon dienen om de rit naar beneden te aanvaarden. Hand in hand op sommige stukjes en gezellig keuvelend zijn we weer beneden aangekomen. Een onvergetelijk ervaring rijker.

 

De groep was weer compleet en de bus zette koers naar de Pont d’Espagne. Een nog mooier watervalcomplex dan Chaufrettes. Hier was nog veel meer tijd gepland en Trudi en Nel gingen met mij mee om ook hier een eind te gaan wandelen. Grote delen waren hier nog onder een dikke laag sneeuw bedekt. Het is ongelofelijk hoe snel je omhoog de bergen in wandelt. Zo sta je bij een info bord te kijken, dan loop je een kwartiertje omhoog en de mensen die er dan staan te kijken zijn als playmobil poppetjes. Afstanden schatten is bijna niet te doen in de bergen. Ik weet wel dat ik ze hier een stuk makkelijker op loop dan thuis. Limburg bezorgd me ieder keer een verzuring in mijn lijf van heb –ik –me- nou- daar.

Maar hier……geen centje last. In Lourdes loopt bijna iedereen te zeulen met flessen Lourdes water. Nou doe voor mij de lucht maar in een potje. Daar heb ik veel meer aan denk ik.

 

Jammer genoeg begon het weer een beetje om te slaan, was het in Chaufrettes nog zo zonnig dat ik daar gewoon op een hemdje en met blote armen kon rondstappen. Hier moest de jas aan en de oranje sjaal om. Zelfs de capuchon moest op een gegeven moment op, want helemaal zuiver droog was het niet meer. Wat een weersverschillen op 1 dag!

Na deze wandeling was het ook voor ons tijd voor koffie en thee.

Voor het mooi was de geplande tijd hier net iets te lang voor iedereen. Wat wel inhield dat de bus dus mooi op tijd kon vertrekken. Alle ‘schaapjes’ waren aanwezig.

Nu weer op weg naar Lourdes.

Een geweldige dag met heel veel indrukken rijker.

 

Op de terugweg vroeg Henk of we, net voor we Lourdes zouden bereiken, het Lourdeslied in wilden zetten. Kijk maar hoever jullie ermee komen. 1 diepe graai in mijn tas later had ik het bedevaart boekje gevonden. Gaaf! Want nu had ik alle 11 coupletten bij de hand.

We hebben ze ook allemaal (voor) gezongen.  De medepelgrims zongen steeds het refrein mee. Het was zo leuk om te doen. Op het moment dat we het bord Lourdes voorbij reden waren we met het laatste refrein bezig. Mooiere timing kon niet.

 

Het hotel bereikten we iets eerder dan afgesproken maar dat was helemaal niet erg. Op onze kamer hebben we thee gedronken en een kleine versnapering gegeten want het diner zou nog wel even op zich laten wachten. We werden tenslotte om 18.00 uur in de Pius X basiliek verwacht voor de slotviering. En dachten we nu dat we alle weertypen vandaag al gehad hadden dan kwamen we mooi van de koude kermis thuis. …..

Het was echt bar en boos. Regenen….zo verschrikkelijk hard we zijn op een drafje naar de basiliek gegaan. Maar toch nog helemaal doorweekt aangekomen.

 

Gelukkig was bisschop van Eijk weer onze voorganger. Hij wist weer enorm te boeien. Je kan gewoon niet anders dan naar hem luisteren. Misschien komt het ook wel door het in Lourdes zijn en jezelf de tijd gunnen te luisteren. Ik weet het niet. We zullen het weten als we in Nederland een keer een viering met hem mogen meemaken.

Kan me niet voorstellen dat het dan anders zal zijn.

(misschien wil ie wel mee naar Kevelaer!)

 

Na deze viering was het dan eindelijk tijd voor ons diner. Het was een lange, inspannende, ontspannende mooie dag geweest. Wat een ervaringen, en indrukken hebben we hier opgedaan!

 

Het late eten was niet voor iedereen een succes helaas. Het slapen wilde deze nacht ook niet erg lukken. Maar ondanks of misschien wel dankzij al dat gepieker staan we toch nog uitgerust op.

 

Tijdens onze dagtocht zijn wij op de hoogte gehouden van alle nare ontwikkelingen in Apeldoorn. Het was een  smet op  een geweldige dag. We hebben allemaal heel erg meegeleefd met alles wat er ‘thuis’ gaande was.

Toch hebben we nog wel kunnen genieten gelukkig.

Geplaatst in Reizen | Een reactie plaatsen

2009 Bisdomreis Lourdes 29 april – dag 5 –

Bisdomreis naar Lourdes 25 april – 2 mei 2009.

Dag 5, 29 april.

 

Vandaag staat de internationale hoogmis op het programma. Om 9.30 uur met 30.000 mensen in de Pius X basiliek. Wat een happening zal dat worden! Hierdoor was het weer vroeg dat voor ons. Met kleine oogjes zaten we allemaal aan het ontbijt.

 

Om 8.15 uur moesten we verzamelen in de hal van het hotel. Bijna iedereen van onze groep was aanwezig. Helaas liet een deel van de vliegtuiggroep verstek gaan wat enige wrevel opwekte bij diverse mensen. We waren mooi op tijd in de basiliek. Plek genoeg nog. Voor de laatkomers hebben we toch maar wat plekjes bezet proberen te houden. Niet echt netjes eigenlijk want het is minder goed gedrag belonen tenslotte.

 

Alleen het vollopen van de basiliek was al een schouwspel op zich. Er gebeurde werkelijk van alles. Vele vrijwilligers waren druk in de weer alle rolstoelers, en anderen invaliden een mooi plekje te bezorgen. Als je ziet met hoeveel liefde dat gebeurt……een wonder van naastenliefde!

De geestelijken waren aan het oefenen zodat alles vlekkeloos zou verlopen. Het internationale koor was aan het inzingen. Kortom genoeg te zien en te horen. De tijd vloog.

 

Op een gegeven moment schoven er naast mij nog 2 Duitsers in de bank. Een leuk gesprekje volgde. Ze waren met de bus naar Lourdes gekomen. Eén van de twee gaat dit jaar nog 5 andere bedevaarten maken. De andere man was alles aan het opnemen voor zijn moeder die er helaas niet bij kon zijn. Mijn ‘buurman’ gaf me tijdens de mis nog een complimentje dat ik zo mooi kon zingen. Als een aartsengel zei hij.

 

De mis zelf was geweldig. Het meeste werd wel in Italiaans gedaan. Maar dat was geen probleem. Het evangelie werd in 4 talen voorgelezen. En de teksten van de liedjes liepen op de grote schermen mee.

Tijdens het zingen van het Gloria is het de gewoonte dat alle jongeren met sjaals boven hun hoofd zwaaien. Dat werd prachtig in beeld gebracht. De zoon van Joke kwam daarbij 2x prominent in beeld. Echt een kippenvel moment. Het is zo leuk te zien hoe ontspannen hij hier in Lourdes is. Een wereld van verschil met het strakke koppie wat ie zaterdag had op het station in Utrecht.

 

De Nederlanders zijn hier in Lourdes overigens goed te herkennen. Wij hebben van het bisdom allemaal een oranje sjaal gekregen. En omdat het toch niet erg aangenaam is wat de temperatuur betreft hebben we die ook allemaal om. Heel herkenbaar dus. Beetje een scouting gevoel. In de winkels is het ook makkelijk want ze spreken je direct in het Nederlands aan.

 

Maar ik dwaal af. De viering. Met 30.000 mensen de liedjes zingen. Alle talen worden door elkaar gezongen en het klinkt nog leuk ook. Het pater noster natuurlijk in het latijn. Weer zo’n kippenvel moment. De vrijwilligers rondom het altaar hielden daarbij elkaars handen vast. Dit gebaar werd door de pelgrims overgenomen en zo stonden we dus allen hand in hand het Pater Noster (het onze vader)  te zingen. Ik kan niet omschrijven wat er op zo’n moment door je heen gaat. Het was super…..koude rillingen……

 

Het communie uitreiken aan zo’n enorme hoeveelheid mensen was logistiek nog een hele uitdaging. Ik sta er iedere keer weer versteld van hoe rommelig en tegelijkertijd gedisciplineerd het gaat. Ook hier weer een grote taak voor alle vrijwilligers.

 

En dan opeens is de mis voorbij. Na nog uitgebreid afscheid te hebben genomen van mijn ‘buren’ zijn we naar het hotel gegaan. Hij kon het niet nalaten ook Tine een aartsengel te noemen. Tja, zingen is ons lust en ons leven hoor. Heerlijk.

 

Ondertussen hebben we er dan al weer een halve dag op zitten en gaan we lunchen. Zo rol je van je bed naar het ontbijt, naar de kerk en weer terug naar hotel voor de lunch. Ben je gewoon van 8 tot 12 met een viering bezig geweest. Kom daar thuis maar eens om. Daar mopperen we al als het langer dan 5 kwartier duurt.

Ik heb tijdens deze viering geen enkele keer op mijn horloge hoeven kijken, ook best apart. De tijd vliegt.

 

Tijdens de maaltijden merk je wel dat iedereen het bij tijd en wijle best moeilijk heeft hier.

Je wordt ook zo ontzettend aan het nadenken gezet. Heel heftig allemaal.

Het kan ook niet anders natuurlijk. Thuis ren je maar door. Kinderen, Man, Boodschappen, schoonmaken, de was, vrijwilligerswerk, werken, enz enz. Nauwelijks tijd voor je zelf. Hier is dat allemaal niet aan de orde. Je bed wordt opgemaakt. Handdoeken liggen schoon op je te wachten. Het eten wordt voor je neus gezet, de vaat gedaan. Kortom tijd voor jezelf…….

 

Vanmiddag is de viering van de handoplegging. Ik weet niet zo goed wat ik ervan verwachten moet, en na de uitleg van Henry ten Have (priester) weet ik het helemaal niet meer.

Niet gaan is natuurlijk een optie. Wel gaan ook. Maar wat is nu de juiste beslissing?

Er is zoveel ‘herrie’ in mijn hoofd. Mijn gedachten tollen maar rond. Ik ben de laatste jaren niet echt zuinig op mezelf geweest zeg.

Uiteindelijk heb ik besloten toch wel te gaan.

 

De viering was heel mooi, ingetogen, heel bijzonder. Bisschop van Eijk wist voor de zoveelste maal deze week weer enorm te boeien. En dan de handoplegging zelf. (Er is van te voren gevraagd tijdens deze viering niet te filmen of foto’s te maken en iedereen hield zich daar volgens mij wel aan. ) Een onbeschrijfelijk moment. Twee handen op je hoofd, die je willen zeggen, geef al je zorgen maar hier. Dat is natuurlijk niet letterlijk zo. Je zal zelf je uitdagingen handvatten moeten geven, maar een steun is het wel. Overweldigend……!

 

Stilletjes zijn we daarna teruggelopen naar het hotel. Gelukkig hadden we nog wat tijd om onszelf weer een beetje onszelf te worden. Om de tijd te doden zijn we toen maar cadeautjes gaan kopen. Even de gedachten naar andere wegen brengen zeg maar.

 

Na het eten zijn we nog even op onze kamer een kopje thee wezen drinken. Trudi stelde toen voor  nog even naar de grot te gaan en dan bij de lichtprocessie te gaan kijken. Dat vond ik een goed idee. Want deze lucht-op-en-treur-niet zat behoorlijk stuk zeg maar.

 

Het was de 2e keer deze week dat ik de grotpassage deed. De eerste keer vond ik er niet zoveel aan. Nu greep het me enorm aan. Ik kon ook bijna niet wegkomen bij de grot. We hebben nog een tijdje achter de bankjes gestaan. En op dat moment zongen ze tijdens de lichtprocessie het wees gegroet in het Nederlands. Het duurde wel even voor ik mezelf weer onder controle had.

Bovenop de armen van het heiligdom hebben we vervolgens gekeken naar de lichtprocessie.

Wat een machtig schouwspel is het toch eigenlijk. Veel mooier nog dan zelf meelopen.

Het was ook best wel lekker weer dus konden we er ook volop van genieten.

 

Hierna maar weer terug naar het hotel. Thee gedronken op de kamer en de dag een beetje doorgenomen. Als een blok zijn we daarna in slaap gevallen. Voor het eerst sinds eeuwen heb ik een hele nacht doorgeslapen. Om 23 uur zijn we in slaap gevallen en om even voor half 7 werden we wakker. Blijkbaar zijn al die emoties dan toch niet voor niets. Het komt mijn nachtrust in ieder geval ten goede.

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in Reizen | Een reactie plaatsen